John Snauwaert Quintet feat. Lien De Greef

“Een mix van Jazz, Pop, Bossa Nova en Soul”!

Zangeres Lien De Greef, beter bekend als Lady Linn, oogstte in 2009 veel bijval met haar nummer “I Don’t Wanna Dance”, dat ze samen met haar Magnificent Seven op binnen- en buitenlandse podia bracht.

In de eerste jaren dat ze optreedt met haar Magnificent Seven, brengt ze voornamelijk covers van jazz- en swingnummers uit de jaren 1930 tot 1950.

In 2009 en 2010 wint ze een paar keren een MIA.

Met Lien De Greef op het podium, omringd door 4 top muzikanten uit de Belgische jazzwereld, is een swingend en spetterend optreden verzekerd!

Saxofonist en componist John Snauwaert heeft een zeer brede reikwijdte en is een artistieke wereldreiziger. Zo maakte hij kennis met Petar Elmazof (Bulgarije), Chergio de Susa en Pipo Fernandes (Cuba, het laatste lid van de B V S C), Mahbub & Satar Khan (India). Hij speelde ook op het podium met jazzmasters als Lowell Fulson, Isaac Hurley, Gene Bertoncini, Bob Mover, Gary Smulyan, Nilson Matta, Dick Oats, Roni Ben-Hur, Jeff Gardner ...

 

collage John Snauwaert en Lien De Greef

Lien De Greef (Lady Linn)

Geboortejaar
1981

Lien De Greef groeide op in het Oost-Vlaamse Serskamp, een deelgemeente van Wichelen en woont nu in Gent, waar ze ook nog les geeft aan de muziekacademie en het Instituut voor Muziek en Dans (MUDA).

Ze studeerde jazz en lichte muziek aan het Conservatorium van Gent. Nadat ze in 2004 afstudeerde, werd ze leadzangeres van de Gentse popgroep Bolchi, geleid door Jeroen De Pessemier, die thans in de danswereld optreedt met Foxylane en The Subs. Verder is ze zangeres van de hiphopband Skeemz.[2] Ze is ook als achtergrondzangeres te horen op de cd Over & weer (2008) van Eva De Roovere en cd Humanoid en single Call on me (beide 1999) van Marjan Debaene. Hiernaast verzorgde ze ook zanglijnen voor DJ Red D waardoor ze veel te zien was in de Belgische en internationale housescene. Een laatste project waarin Lien mee doet is Howie and Linn.

Maar door haar voorliefde voor jazz omringde ze zich in 2004 met zeven muzikanten en toerde ze twee jaar met covers van jazz- en swingnummers uit de jaren 1930 tot 1950. Vanaf 2006 begonnen ze ook met eigen nummers en dat resulteerde in februari 2008 in de cd Here we go again. Deze cd bevat, op een na, allemaal door De Greef zelfgeschreven nummers. Met deze cd en bijhorende singles braken ze door in Vlaanderen en scoorden ze verschillende radiohits zoals A love affair en That's allright. In april 2009 werd het album dankzij 15.000 verkochte exemplaren bekroond met een gouden plaat. Die periode stond ze ook twee weken op nummer 1 op de Hotlist van Studio Brussel met de Eddy Grant-cover I don't wanna dance. Dit nummer werd ook een grote hit in de Ultratop 50.

Op 6 februari 2009 won De Greef één van de Music Industry Awards van 2008 (MIA), namelijk die in de categorie beste vrouwelijke artieste. Ze versloeg hiermee Natalia, Sandrine en Kate Ryan.[3] Ze was ook genomineerd in de categorie "doorbraak van het jaar", maar ze ging onmiddellijk met de hoofdprijs naar huis. Later dat jaar, op 8 augustus, ontving ze in Westende de Radio 2 Zomerhit-trofee.

Op 8 januari 2010 won Lady Linn and Her Magnificent Seven de MIA voor beste popartiest en die van beste vrouwelijk soloartiest.

In 2017 deed Lady Linn mee aan het derde seizoen van Liefde voor Muziek

zang
Lady Linn zingt
Lady Linn speelt piano op Jazzwood 2017

John Snauwaert

Een ruime blik en een artistieke ontdekkingsreiziger… kwaliteiten die je terug kan vinden bij saxofonist en componist John Snauwaert. Al is hij in de eerste plaats een jazzmusicus, Snauwaert blijft steeds op zoek gaan naar contacten met andere culturen: Petar Elmazof uit Bulgarije, Chergio de Susa uit Cuba en zijn landgenoot van de Buena Vista Club Pipo Fernandes, Emre Kuzuoglu uit Turkije, Mahbub Khan uit Indië… Hij deelde ook het podium met jazzgrootheden als Lowen Fulson, Isaac Hurley, Jacques Pelzer, Bob Mover…

Als componist en muzikant werkte hij voor de KVS, het Muziek Lod, De Werf, Victoria, De vieze gasten en circus Picolini en schreef hij ook muziek voor animatiefilms.

John Snauwaert is ook stichter van de meest theatrale fanfare van de Lage landen: Muziekmakerij Excelsior.

sax
saxofonist John Snauwaert

Hendrik Braeckman

Geboortejaar
1964

Hendrik Braeckman studeerde bij o.a. Paolo Radoni, Philip Catherine, Bert Joris en Peter Hertmans. Hij maakt deel uit van het Jan De Haas Quintet en speelde in het verleden al met o.a. Frank Vaganée, Jeroen Van Herzeele, Bart Defoort, Johan Verminnen en Het Muziek Lod. Hij onderricht gitaar en samenspel van 1985 tot 1993  aan de Jazz studio te Antwerpen en sinds 1993 geeft hij les aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen, gitaar, ensemble en praktische harmonie aan de klassieke afdeling en aan de kunsthumaniora tevens te Antwerpen van 1993 tot 1996. Aan de muziekacademie van Brasschaat van 2005 tot 2010 en aan de Kunsthumaniora van Brussel van 2010 tot 2013.

gitaar
gitarist Hendrik Braeckman
Hendrik Braeckman speelt gitaar bij Dusk till Dawn op Jazzathome 2018

Filip Vandenbril

Bassist Filip Vandenbril wordt in muzikale kringen wel eens dé groovemaster van het moment genoemd.

Als genreloze muziekliefhebber duikt hij in de meest uiteenlopende muziekstijlen en is hij dan ook terug te vinden in ensembles van divers pluimage: Antwerp Gipsy Ska Orchestra, The Valerie Solanas, Lady Linn & Her Magnificent Seven.

bas
Filip Vandenbril speelt bas op Jazzwood 2017

Bruno Castellucci

Geboortejaar
1944

Geen drumschool of conservatorium voor Bruno Castellucci , althans niet als leerling. Toch stond hij al heel snel op het podium dankzij het winnen van een jazzconcours en de helpende hand van grote namen die het vak kenden. Zijn devies van in het begin: goed luisteren naar anderen en geen onderscheid maken tussen jazz en overige muziekstijlen.

Het leverde hem door de jaren heen werk op aan de zijde van o.a. André Brasseur, Alex Scorier, Art Farmer, Philip Catherine, Joe Zawinul, Chet Baker en Jaco Pastorius. In 1974 werd hij de vaste drummer van Toots. Een rol die hij tevens drie decennia lang vervulde in de bigband van de Duitse trombonist Peter Herbolzheimer.

Ook artiesten als Maurane en Marc Moulin deden beroep op zijn diensten. Hij was zelfs een aantal maanden te horen in de musical ‘Hair’ en was de drummer op de originele versie van ‘Eviva Espana’.

Castellucci zijn naam circuleerde niet alleen door heel de Europese jazzscene als betrouwbaar en professioneel drummer voor liveoptredens maar hij was eveneens een fel gegeerd sessiemuzikant.

Hij is nog steeds actief als lesgever en ook het podium wil hij nog altijd voor geen geld missen. Hij heeft er al een rijk gevulde carrière op zitten van 50 jaar vakmanschap.

drums
Bruno Castellucci speelt drums