Koen Lieckens & the HITmachine
![Koen Lieckens & the HITmachine groepsfoto](/sites/default/files/2017-04/KL%20Hitmachine%20groepsfoto.jpeg)
Tom van Dyck
Tom Van Dyck studeerde bij Kurt Van Herck, Ben Sluys en Jeroen Van Herzeele aan de Jazzstudio Antwerpen. In het conservatorium van Rotterdam krijgt hij lles van Dick de Graaf en Jasper Blom. Hij volgde ook masterclasses bij Lee Konitz, Kenny Weehler en Joe Lovano.
De voorbije jaren heeft Tom Van Dyck zich vooral gemanifesteerd als componist en arrangeur, zowel voor eigen projecten als in opdracht. Zo componeerde hij voor de bigband ‘Tuesday Night Orchestra’ en voor het saxofoonkwartet 'Saxkartel', dat in 2006 het Tremplin jazzconcours van Avignon won. In 2007 schreef Van Dyck voor zijn septet ‘t-unit7’, een repertoire dat gelaagd bigbandwerk en intiem klein ensemblespel met elkaar verweefde. Ook voor zijn kwartet 't-unit4' schreef hij een repertoire van instrumentale 'songs' met sterke melodieën, die een boeiend, creatief en intens verhaal vertellen.
Saxofonist en componist Tom Van Dyck is voortdurend opzoek naar nieuwe manieren om vorm, ritme, harmonie en melodie in zijn werk te integreren. Hij is de man achter t-unit4, t-unit7, Saxkartel en zijn duo met Ewout Pierreux.
![Tom van Dyck speelt sax](/sites/default/files/2018-07/21731312_10208216801652194_1876584015288384005_n.jpg)
Herwig Scheck
Hij is leraar basgitaar poprock en ensemble poprock aan de!kunsthumaniora Antwerpen.
Opleiding : Koninklijk Conservatorium Brussel – Master in de muziek, Jazz & Lichte muziek – basgitaar/contrabas
Freelance/sessiemuzikant van pop naar jazz over wereldmuziek enz.
Deelde het podium en de studio met verscheidene binnenlandse en buitenlandse artiesten.
Daarnaast is hij ook geluidstechnieker en producer.
Een kleine greep uit de lange lijst artiesten: Salvatore Adamo, Jim Cole, Clouseau, Jelle Cleymans, Will Tura, Ictus Ensemble, Tegen de Sterren op Live, Bart Peeters, ...
![Herwig Scheck aan de basgitaar](/sites/default/files/2017-04/scheck.jpg)
Andreas Suntrop
Andreas Suntrop studeerde jazz/lichte muziek aan het Rotterdams Conservatorium bij Joe Pass, Jim Hall, Klaus Flenter en Ben de Bruyn. Hij speelt in verschillende Jazz-formaties, waaronder New Niks, het Jasper le Clercq 4, Busy, Busy, Busy, Polder, GAP, het Elizabeth Simonian 5, met singer songwriter Vera v.d. Poel, in het Tango trio Capital Tango en een Tom-Waits muziektheater-programma met The More The Mary. Daarnaast vormt hij samen met Gabby Bakker en Keimpe de Jong muziek+verhalen-trio Brock. Naast composities voor verschillende muziekformaties schrijft en speelt hij ook voor en in het theater. Hij werkte o.a voor het RO theater, Stichting De Rotterdam Connectie, theatergroep Aluin, Growing Up In Public.
Samen met John Buijsman en Keimpe de Jong maakte hij de afgelopen 5 jaar verschillende muziektheatervoorstellingen, waaronder Een Nacht uit het leven van de stad, Public Animal, Buk, de Broekneus, Het Misverstandt, Hark en Sleg, Het uur van het konijn en Het alziend oor. Met actrice Daphne de Bruin en regisseur Paul Feld maakte Andreas de voorstellingen The bitch, in bed with Macbeth en Mrs God.
Verder werkt(e) Andreas met onder anderen Carel Kraayenhof, Eric Vloeimans, Pieter de Mast, Keimpe de Jong, John Buijsman, Mimezine, Oene van Geel, Arend Niks, Mijke Loeven, Vera van der Poel, Elizabeth Simonian, Maarten Ornstein, en Zapp4.
![Andreas Suntrop aan de gitaar](/sites/default/files/2017-04/andreas.jpg)
Koen Lieckens
Koen studeerde af aan het conservatorium in Rotterdam in 1995. Daarna studeerde hij nog bij Billy Hart in New York. Hij had zijn eigen trio met Ben Sluis en Piet Verbist en was ook actief als drummer bij andere acts in de jazzscene. Tijdens en na zijn studie trad hij op met o.a. Bob Brookmeyer, Dick de Graaf, Rob van Kreefeld, Joe Pass, François Descamps, High Voltage,… De vocal, als zijnde het meest fysieke instrument, trok hem terug naar de popmuziek. Gedurende vele jaren speelde hij drums bij o.a. K’s Choice, Venus in Flames, Woodface, Lalalover, etc… Hij deed in die periode ook nog gastoptredens met o.a. Anouk, Sheryl Crow, Skin, Toots Thielemans, Hooverphonic, Yevgueni, …
Sinds geruime tijd geeft hij les aan de! Kunsthumaniora te Antwerpen en de FHK (Fontys Hogeschool voor de Kunsten; Rockacademie) in Tilburg.
Vorig jaar is hij eindelijk begonnen aan wat al jaren in zijn hoofd zat maar, wegens gebrek aan tijd, nooit werd gerealiseerd, namelijk zijn eigen band. Samen met Ewout Pierreux aan Fender Rhodes piano (die vandaag vervangen is door Andreas Suntrop op gitaar) , Tom Van Dyck aan sopraan -en altsaxofoon en EWI (Electronical Wind Instrument) en Herwig Scheck aan de basgitaar en sounds brengt Koen een repertoire van elektrische jazz dat genietbaar is voor zowel jazzkenners als leken in het genre.
![Koen Lieckens aan de drums](/sites/default/files/2017-04/koen.jpg)
Het Somerhuys
Einde 1600 is het vervallen huisje omgebouwd tot een binnenstedelijk buitenverblijf. De doelbewuste vermelding van de term ‘zomerhuisje’ kan erop wijzen dat het gebouw geen schoorstenen had, maar uitsluitend de zon als warmtebron gebruikte. Tot op vandaag zijn alle vensters van het hoofdgebouw overigens nog steeds op het zuiden gericht.
Door de komst van de Apostolinnen naar Mechelen onderging het huizenblok tussen de Onze-Lieve-Vrouwestraat, de Oude Brusselstraat, de Lange Nieuwstraat en de Tessestraat in de achttiende eeuw een evolutie waarbij kapitaalkrachtige eigenaars aanpalende percelen opkopen om hun eigendom uit te breiden. Tussen het zomerhuis en de gebouwen van de congregatie liet men een nieuwbouw optrekken die beide gebouwen met elkaar verbond. Toch werd de vleugel in de Tessestraat omstreeks 1800 opnieuw van het hoofdgebouw afgesplitst en opgedeeld in twee wooneenheden. Het achttiende-eeuwse gebouw dat de Apostolinnen hadden laten optrekken, werd verbouwd tot een voorname burgerwoning met een fraaie voorgevel, een prachtige trap en een nieuw volume aan de zuidzijde, terwijl het oorspronkelijke ‘hof van plaisantie’ dat niet langer via de Onze-Lieve-Vrouwestraat toegankelijk was, verhuurd werd aan gezinnen uit de middenklasse.
Om de opbrengst te maximaliseren werden grote kamers op een goedkope manier ontdubbeld zodat het enorme pand op het einde van de negentiende eeuw een echte woonkazerne was geworden. In 1926 werd het totaal uitgeleefde woonhuis verkocht aan Antoon Devis en Regina De Leus die er een matrassenfabriek in onderbrachten.
![genietende zittende bezoekers in living](/sites/default/files/2018-07/21731328_10208216797852099_7109571656303029969_n.jpg)
![spelende groep in living](/sites/default/files/2018-07/21751935_10208216797972102_8463152646728363247_n.jpg)
![gastheer en gastvrouw Het Somerhuys](/sites/default/files/2018-07/21740226_10208216802852224_3669089679160672779_n.jpg)
![tuin van Het Somerhuys](/sites/default/files/2018-07/21743278_10208216797252084_2295199912488752686_n.jpg)